Obecna - Nieobecna

Powoli stawiam kroki

Zastanawiam się

Czy iść w prawo czy w lewo

Na horyzoncie zaroiło się

od czarnych kruków

ze szpetnie wyglądającym dziobem

Robi się zimno

Gasną światła latarni

ogrzewającej zmęczonego przechodnia

Chcę na chwilę przystanąć i usiąść

na pobliskiej ławce

Trzask

Złamała się noga

Pustka

Letarg

Nicość

COVID - 19

Pustka, świat niby zastygnął

Utworzyła się bryła przypominająca galaretę

Każdy zamknięty

w otchłani nicości

Próbuje na swój sposób rozgryźć ową tajemnicę

Zadajemy pytania o sens istnienia

Przeklinamy Boga w zaciszu swojego pokoju

PANDEMIA

To słowo dobiega ze szklanego pudła

stojącego w salonie

Widnieje na ekranie telefonu

Zakorzeniło się głęboko gdzieś w mózgu

Człowieku...

Czy ty potrafisz w tym całym marazmie

zatrzymać się na chwilę

I w końcu komuś pomóc?

Ot tak ... bezinteresownie.